حیات دیکتاتور با حذف اخلاق در سیاست

با تواضع نسبت به عزیزان در بند که روزها و جوانی را سپری می کنند
بااحترام به آنانی که در کشاکش زندگی سیاسی و پرمخاطره خود هرگز عشق به مردم که سرلوحه هر آزادیخواهی است را از یاد نبرده اند.
و اما روزهای بیشماری است که حس می کنم باید بنویسم ، حتی اگر مختصری باشد
روی سخنم با بعضی از عزیزانی است که شعار مبارزه می دهند و عشق را در قلب خود نسبت به مردم از یاد برده اند ولی همه مدعیان راه آزادی باید بدانند اگر در قلب خود عشق به جامعه ندهند ، عشق دریافت نخواهند کرد.
همانند حکام جمهوری اسلامی که با فریب و عشق به توده ها تکیه برمسند قدرت زدند ، اما چند صباحی طول نکشید که تیغ بر همین توده ها و مردم کشیدند . دهه 60 و از بین بردن نسلها از یاد هیچکس نخواهد رفت .
دیکتاتوری رفت و دیکتاتوری بدتر پا به عرصه میدان گذاشت . می دانید چرا؟ چون اخلاق در افراد حکومتی نبوده و نیست ، و چون ضحاک بر جان ضعفا افتادند و قانونها نوشتند و به نام دین چوبه های دار برپاکردند.
پس در خلوت خود بیائیم تمرین عشق به مردم را در دل بپرورانیم در غیر اینصورت باید منتظر دیکتاتورانی بدتر از امروز باشیم

هیچ تمدنی از بیرون مغلوب نمی شود ، مگر از درون نابود شده باشد.